یادداشتهای یک دیوانه


















حرف آخر سه شنبه ، 25 تیر ماه 1387 ، ساعت 15:47  

 

سالها  دل  طلب  جام  جم  از  ما  می کرد

آنچه خود داشت  ز  بیگانه  تمنا  می کرد 

 

گوهری کز صدف کون و مکان  بیرون  است

طلب  از  گمشدگان  لب   دریا   می کرد

 

مشکل  خویش  بر  پیر  مغان  بردم    دوش

کو  به   تایید   نظر   حل   معما  می کرد

 

دیدمش خرم  و  خندان  قدح  باده به دست

وندر  آن  آینه   صدگونه  تماشا  می کرد

 

آنکه چون غنچه  لبش را  ز  حقیقت  بنهفت

ورق  خاطر  از  این نقطه محشا می کرد

 

گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم

گفت آن روز که  این  گنبد  مینا  می کرد 

 

بیدلی   در   همه   احوال   خدا    با   او  بود 

او  نمی دیدش  و  از  دور  خدایا می کرد

 

آنهمه  شعبده ها   عقل  که   می کرد   آنجا 

ساحری پیش  عصا  و  ید  بیضا  می کرد

 

گفت    آن   یار   کزو   گشت  سر  دار   بلند

جرمش  این بود که اسرار هویدا می کرد 

 

فیض   روح   القدس   ار    باز    مدد   فرماید 

دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می کرد 

 

گفتمش سلسله  زلف بتان  از  پی  چیست

گفت حافظ گله ای از دل  شیدا  می کرد 

 

یا حق